Dit eiland wordt geregeerd door de Nederlanders
(SINT MAARTEN) en door de Fransen (ST-MARTIN). De Nederlanders beschikken over
37 Km² van het grondgebied, de Fransen over 52 Km².
De bevolking (62.000 inwoners, 33.459 in Sint
Maarten, 28.518 in St.Martin) is sterk toegenomen door de toeristische roeping
van het eiland. In 1950 waren er slechts 1.484 inwoners. Sommige 'expatriates'
zijn terug naar huis gekomen, maar ook vele bewoners van andere Caraïbische
eilanden kwamen naar Sint Maarten om er werk te zoeken.
Korte geschiedenis
De oorspronkelijke Indiaanse bevolking noemde het
eiland 'Sualouiga', of 'zoutland'. Columbus zou het eiland al ontdekt hebben
tijdens zijn tweede reis in 1493, maar de eerste kolonisten, Fransen, kwamen
hier slechts toe in 1629. In 1631 kwamen de eerste Nederlanders , aangetrokken
door de zoutvijvers in het Zuiden. Tussen 1633 en 1648 probeerden de Spanjaarden
het eiland te veroveren. In 1648 kwamen de Franse en Nederlandse kolonisten
terug en verdeelden het eiland onder elkaar . Hoewel Sint-Maarten nog door
andere mogendheden werd geregeerd (bv. korte bezettingsperiodes door de Britten)
bleef de Frans-Nederlandse verdeling altijd bestaan. Tijdens de koloniale
periode berustte de rijkdom van het eiland op suikerriet en veeteelt. In 1863
werd de slavernij afgeschaft en vele ex-slaven verlieten het eiland. Het zout
dat op Sint-Maarten werd gewonnen werd voornamelijk naar de USA geexporteerd. In
1949 kwam ook hieraan een einde. De overgebleven bevolking trachtte verder te
overleven door landbouw, visserij en geldschenkingen door buitenlandse
familieleden.
In de afgelopen 50 jaar is het eiland
onherkenbaar veranderd door het toerisme. Saint Martin is een van de
succesvolste toeristische bestemmingen geworden in het Caraïbisch gebied. Het
eiland biedt dan ook een prachtige toeristische accomodatie (hotels, shopping,
casinos, duty free, enz.).
All St.Martin pictures Courtesy of the
St.Martin Tourist Board
