Jordanië is een land met talloze
archeologische rijkdommen, van ruïnes uit het vroege stenen tijdperk
tot aan de woestijnburchten van de Umayyadische prinsen. De
belangrijkste nationale schat is de fascinerende roze stad Petra,
een stad die door de UNESCO werd uitgeroepen tot werelderfgoed.
Petra is de nalatenschap van de
Nabateërs, een ijverig Arabisch volk dan meer dan 2.000 jaar
geleden in Zuid-Jordanië leefde. Vanuit een goed verborgen
standplaats beheersten zij de handelsroutes van het oude Arabië. In
ruil voor tolgeld beschermden zij de karavanen die hier langstrokken
met Indische specerijen en zijde, Afrikaans ivoor en Afrikaanse
dierenhuiden.
Het Koninkrijk van de Nabateërs duurde
eeuwenlang en overal roemde men de schoonheid van de stad Petra,
omwille van haar verfijnde kultuur, haar massieve architectuur en het
goed uitgebouwde watersysteem met dammen en kanalen. Tenslotte werd
het koninkrijk geannexeerd door de Romeinse keizer Trajanus. Tijdens
de 16e eeuw ging Petra volledig verloren voor het Westen, een situatie
die bijna 300 jaar lang duurde. In het jaar 1812 slaagde de Zwitser
Johann Ludwig erin om zijn gids te overtuigen hem naar de met
sagen en legenden omgeven verloren stad Wadi Musa te brengen. In het
geheim maakte hij schetsen en aantekeningen waarin hij schreef :
"..het is goed mogelijk dat de ruïnes van Wadi Musa die van de
antieke stad Petra zijn".
De aantrekkingskracht van Petra ligt
vooral in de spectaculaire ligging van de stad, die zich in een enge
en diepe woestijnkloof bevindt. Via de hoofdingang komt men in de
kloof ('Siq' genoemd) die door een prehistorische aardbeving werd
gecreëerd. Terwijl men zich een weg baant langs de rotswanden ontdekt
men overal opschriften in oude talen en in de zandsteen uitgehouwen
ruimtes. Het belangrijkste monument van Petra, het Schattenhuis,
verschijnt op dramatische wijze aan het einde van de Siq. Deze
imposante façade is ondertussen in heel de wereld bekend omdat ze
werd gebruikt als decor in de slotscene van de film "Indiana
Jones and the Raiders of the Lost Arc". Verschillende gangen en
trappen leiden naar honderden gebouwen, gevels, graven, badhuizen en
tempels. Het cultuurhistorisch aanbod is zo groot dat een bezoeker er
wel enkele dagen zoet mee is. Men ontdekt er een theater met 3.000
zitplaatsen uit de 1ste eeuw na Chr, een grafpaleis in Romeinse stijl,
alsook een gigantisch Deir (klooster) uit de eerste eeuw. Op de top
van de berg staat een bescheidener schrijn ter herinnering aan de dood
van Aaron, de broer van Mozes. Het werd in de 13e eeuw opgericht door
de toenmalige Sultan van de Mameluken.
Men kan de schoonheid van Petra het
best bewonderen in de vroege ochtenduren en in de late namiddag
als het licht op zijn mooist is en als de zon de veelkleurige steen
opwarmt. Toen Burckhart Petra ontdekte in 1812 was zijn reisroute lang
en hard. Vandaag bereik men de stad op enkele uren tijd.
Jordanië is een land met talloze
archeologische rijkdommen, van ruïnes uit het vroege stenen tijdperk
tot aan de woestijnburchten van de Umayyadische prinsen. De
belangrijkste nationale schat is de fascinerende roze stad Petra,
een stad die door de UNESCO werd uitgeroepen tot werelderfgoed.
De aantrekkingskracht van Petra ligt
vooral in de spectaculaire ligging van de stad, die zich in een enge
en diepe woestijnkloof bevindt. Via de hoofdingang komt men in de
kloof ('Siq' genoemd) die door een prehistorische aardbeving werd
gecreëerd. Terwijl men zich een weg baant langs de rotswanden ontdekt
men overal opschriften in oude talen en in de zandsteen uitgehouwen
ruimtes. Het belangrijkste monument van Petra, het Schattenhuis,
verschijnt op dramatische wijze aan het einde van de Siq. Deze
imposante façade is ondertussen in heel de wereld bekend omdat ze
werd gebruikt als decor in de slotscene van de film "Indiana
Jones and the Raiders of the Lost Arc". Verschillende gangen en
trappen leiden naar honderden gebouwen, gevels, graven, badhuizen en
tempels. Het cultuurhistorisch aanbod is zo groot dat een bezoeker er
wel enkele dagen zoet mee is. Men ontdekt er een theater met 3.000
zitplaatsen uit de 1ste eeuw na Chr, een grafpaleis in Romeinse stijl,
alsook een gigantisch Deir (klooster) uit de eerste eeuw. Op de top
van de berg staat een bescheidener schrijn ter herinnering aan de dood
van Aaron, de broer van Mozes. Het werd in de 13e eeuw opgericht door
de toenmalige Sultan van de Mameluken. 
